Op 23 januari 2020 mocht ik de bevalling van Ana en Ron vastleggen. Samen hebben ze al een prachtige dochter en nu ruim 1,5 jaar later verwachtten zij niet één, maar twee baby's! Een tweeling! Hoe ontzettend is dat? En nog meer... Hoe ontzettend gaaf is het dat ik dit mocht vastleggen?

Ana werd ingeleid van haar tweeling in het Gelre ziekenhuis in Apeldoorn na een zwangerschapsduur van 37 weken. Echt waar, wat heeft deze dame ontzettend moeten afzien de laatste paar weken! Echt wat een bikkel!

Om 6.30 uur moesten Ana en Rob zich melden in het ziekenhuis. Met al een aantal cm's ontsluiting kon de inleiding direct beginnen. In overleg besloot ik om rond 9.00 uur weg te rijden uit Doetinchem, zodat ik rond 10.00 uur in het ziekenhuis van Apeldoorn was. Het zou mij geen tweede keer gebeuren dat ik niet bij de bevalling zou zijn.

Rond 10.00 uur kwam ik aan in het ziekenhuis en alles leek nog vrij rustig. Ana haar vliezen waren ondertussen gebroken en de weenactiviteit was nog vrij rustig. Ik kreeg het idee dat het zeker nog wel even zou gaan duren. Ondertussen ging ik even wat te eten en te drinken halen. Na zo'n 20 minuten kwam ik terug en wat bleek... De weeën waren in de tussentijd al flink toegenomen. Top! Dit hebben we natuurlijk wel nodig voor het vorderen van de ontsluiting. De tijd verstreek en de weeën werden steeds heftiger. Ana besloot voor een ruggenprik te gaan. Hierdoor kon zij al haar energie sparen voor de bevalling.

Rond 13.00 uur ging ze richting de OK voor de ruggenprik. Ik besloot samen met Ana haar schoonmoeder even een broodje te gaan eten. We konden immers niks anders doen dan wachten. En wat duurt wachten dan lang! Het was 14.00 uur toen Ana en Ron terugkwamen richting de kamer. Met een grote glimlach, want dankzij de ruggenprik waren de weeën ineens een stuk minder aanwezig.

Wordt vervolgd...